Deze website maakt gebruik van cookies. Meer informatie Melding niet meer tonen
Deel deze pagina

Rien Strootman

Junior Security Specialist

Mijn naam is Rien Strootman. Ik ben 29 jaar en woon in het mooie plaatsje Lunteren. Ik hou van elektrische gitaar spelen en misschien hebben we elkaar weleens ontmoet in een potje Hearthstone. Na mijn studie biologie in Leiden ben ik als docent aan het werk gegaan op een middelbare school. Tijdens deze periode ben ik geïnteresseerd geraakt in computers in het algemeen. Ik ben onlinecursussen gaan volgen zoals Python, 3D Design, game development en ethical hacking. Vooral ethical hacking vond ik heel interessant, omdat hoe meer ik leerde over cybersecurity, hoe meer ik geïnteresseerd werd in wat ik nog niet wist over dit vakgebied.

Motiv voelde meteen als een huiskamer toen ik hier voor de eerste keer binnen stapte. Medewerkers die ik op de gang tegenkwam maakte praatjes met mij en dit voelde voor mij alsof ik er al jaren werkte.

Motiv is een bedrijf waar je binnenkomt als sollicitant en, als het klikt, je naar buiten stapt met een nieuwe droombaan.

Ik heb er al het vertrouwen in dat Motiv in staat is de kwaliteiten die ik in mij heb, eruit te halen.

Om uitgedaagd te worden in de praktijk op het gebied van cybersecurity, heb ik ook een phishing-campagne uit mogen zetten in opdracht van de school waar ik werkte. Ik heb hiervoor een domeinnaam gekocht die leek op die van de school, een website gemaakt met een kopie van de originele inlogpagina van de school en een script geschreven die de inlognamen opsloeg in een tekstdocument. Deze webpagina heb ik met een apart mailadres verzonden naar mijn toenmalige collega’s. Hoewel de spamfilter helaas machtiger was, kreeg ik een enorme kick om dit op te zetten en uit te voeren. Dit maakt mij ook extra gemotiveerd meer te leren over cybersecurity.

Cybersecurity is nadenken over hoe je de regels anders kan interpreteren. Om een van de vele voorbeelden te geven; als vijfjarig jochie mocht ik tijdens de zomervakantie een keer niet in het badje zitten, omdat we aan het eten waren. De regel was dus: “Je blijft op je stoel zitten.” De maas in deze wet was dat er geen duidelijkheid werd gegeven over waar de stoel zich moest bevinden en daarom ben ik met stoel en al in het badje gaan zitten. Mocht je meer van dit soort verhalen willen weten, dan heb ik er genoeg.